انتقاد مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان

از کم کاری در بخش ادبیات داستانی دینی و آیینی

مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان از کم کاری در زمینه ی ادبیات دینی و آیینی در دهه اخیر در بخش داستان و رمان در استان انتقاد کرد و خواستار تلاش بیش تر نویسندگان و هنرمندان در این زمینه شد.

به گزارش خبرنگار ما، حجت الاسلام والمسلمین سپهر- که در آیین اختتامیه پنجمین جشنواره ادبیات دینی و آیینی استان خوزستان در تالار مهتاب اهواز سخن می گفت- با اشاره به 8 سال دفاع مقدس افزود: آیین ها و فرهنگ های مختلفی در مناطق مختلف استان و بین اقوام وجود دارد. دوران دفاع مقدس نیز که فرهنگ خاص خود را دارد و در زندگی مردم کشورمان به ویژه استان خوزستان تاثیر بسیاری داشته است. در حقیقت استان خوزستان به اندازه ی کل کشور تمدن، فرهنگ و خرده فرهنگ دارد. 

وی با تاکید بر این نکته که وضعیت ادبیات در کشور و استان خیلی قوی نیست از معاونت فرهنگی حوزه ی مسوولیت خود و اداره  فرهنگ و ارشاد اهواز خواست فصل جدیدی از اعتبارهای فرهنگی را برای ارتقا و توسعه ادبیات دینی و آیینی در نظر بگیرند و نسبت به برگزاری جشنواره های منطقه ای اقدام شود.

وی همچنین از برگزار کنندگان جشنواره و هیات داوران قدردانی کرد.

استاد بهزاد فراهانی:

خوزستان از نظر ادبیات داستانی استان پربرکتی است

یک استاد سینما و تاتر تصریح کرد: خوزستان از نظر ادبیات داستانی، استان پربرکتی است که حد و حدودی هم ندارد.

بهزاد فراهانی در آیین اختتامیه پنجمین جشنواره ادبیات دینی و آیینی استان خوزستان افزود: نسل جوان در خوزستان کم نیستند، منتها لازم است که مدیران ارتباط خود را با سازمان آموزش و پرورش به منظور راهنمایی و آموزش جوانان و نوجوانان علاقه مندان به ادبیات داستانی را بیش تر کنند.

وی با اشاره به استقبال نه چندان گرم داستان نویسان و علاقه مندان به ادبیات در آیین اختتامیه خواستار استفاده از روش های مختلف برای اطلاع رسانی به علاقه مندان شد و خاطر نشان کرد: ارتباط با مردم در آیین پایانی جشنواره ضعیف بوده در غیر این صورت همه ی ما عاشق ادبیات داستانی و نمایشی هستیم.

وی در ادامه از زنده یاد احمد محمود داستان نویس خوزستانی- که کلام اش روشنا بخش زیبایی و بداعت، مضامین و تکنیک هایش تنه به شولوخوف و چخوف می زد تجلیل و یاد کرد و در ادامه داستانی را برای حاضران قرایت کرد. 

معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان:

ادبیات داستانی در خوزستان مظلوم است

همچنین در این جشنواره معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان در سخنانی ضمن تبریک سالروز حضرت فاطمه زهرا و روز مادر از برگزار کنندگان بابت برگزاری جشنواره تشکر کرد و از بابت صندلی های خالی و استقبال کم علاقه مندان به ادبیات داستانی و کم کاری در بخش ادبیات انتقاد کرد و گفت: شرکت 100 داستان نویس و دریافت 200 اثر در این جشنواره جای تقدیر دارد اما چرا داستان نویسان در آیین اختتامیه آن شرکت نکردند؟!

حمیدی نژاد در ادامه با تجلیل از زنده یاد ایوبی گفت: قلم مرحوم ایوبی خدمات زیادی به داستان کشور کرد و آبرویی برای استان بود.

وی در زمینه ی ادبیات داستانی در استان گفت: از آن جا که ادبیات داستانی در خوزستان مظلوم است، ما برای سال جاری برنامه ریزی خوبی برای اعتلای ادبیات داستانی به ویژه در بخش دینی و آیینی انجام داده ایم. از جمله شورای سیاستگذاری را تشکیل دادیم که در چند روز آینده شروع به کار خواهد کرد.

وی افزود: سال گذشته سال احیای شعر بود به گونه ای که با برگزاری 70 جشنواره شعر بین المللی، ملی، منطقه ای، استانی و شهرستانی بیش از 19 هزار اثر که حاصل شاعران تلاشگر و زحمت کش ملی ماست دریافت کردیم که این آمار برای وزارت خانه قابل باور نبود و ما اعلام آمادگی کردیم تا این تعداد آثار را با نام شاعران برای وزارت خانه ارسال کنیم.

معاون فرهنگی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان در پایان با بیان این نکته که باید احولی در ادبیات داستانی در سال جاری ایجاد کنیم بر ضرورت برگزاری کلاس های آموزش و برگزاری جشنواره های ادبی در شهرهای مختلف با کمک و همراهی نویسندگان و شاعران تاکید کرد و خواستار استفاده ی نویسندگان از ارزش های اسلامی و انسانی در کارهای داستانی خود شد.

همچنین در این جشنواره وصلتی رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی اهواز گزارشی از روند برگزاری جشنواره و آثار رسیده و ارزیابی و گزینش 40 اثر از 200 اثر رسیده به جشنواره توسط هیات داوران در مرحله نخست متشکل از فریدون یونسی، حمیدرضا اکبری(شروه)، بهاره اله بخش، پگاه شنبه زاده، مریم دلباری، مسعود عالی محمودی، ثنا نصاری خبر داد و گفت: همچنین علی خدایی، غلامرضا رضایی، حسین سناپور، بهناز علیپور گسکری و آرش آذرپناه داوری مرحله پایانی جشنواره را به عهده داشتند.

گزارش خبرنگار ما حاکی است: برنامه صبح جشنواره با داستان خوانی نویسندگان شرکت کننده در بخش رقابتی جشنواره آغاز شد. سپس علی خدایی، غلامرضا رضایی، دکتر بهناز علیپور گسکری و آرش آذرپناه پیرامون داستان های خوانده شده به نقد و بررسی پرداختند. اجرای موسیقی توسط گروه موسیقی «ویستا» و شاهنامه خوانی توسط سرکار خانم نسترن محمودی از دیگر برنامه های جشنواره بود.

گفتنی است در بخش پایانی جشنواره، آرش آذرپناه به نمایندگی از هیات داوران، بیانیه داوران را قرائت کرد. در ادامه برگزیدگان جشنواره معرفی شدند.

در بخش« داستان کوتاه با موضوعات آیینی» جشنواره چهار داستان نويس برتر (بدون رتبه بندی)بدین شرح معرفي شدند: غلامرضا شیری  (به خاطر داستان ) عوض/ خالد شهباز (به خاطر داستان ) شوخی/ جابر غفاری پور (به خاطر داستان )  برای دلداری تو نیست که می نویسیم/ لیلا روغنگیر (به خاطر داستان ) سهیل هیچی

در بخش «داستان کوتاه با موضوع آزاد»  جشنواره نيز از چهار داستان نويس برتر  (بدون رتبه بندی)بدین شرح تجليل شد: حامد قارونی (به خاطر داستان ) این روزها که می گذرد/ عیسی عسگری (به خاطر داستان ) بهزاد و کمی بیشتر/ سعید شعبانی (به خاطر داستان ) گرداب/ زینب عصاره زادگان (به خاطر داستان ) بابایی

هیات داوران پنجمین جشنواره ادبیات داستانی آیینی خوزستان در بخش آیینی جشنواره، سه داستان را  (بدون رتبه بندی) شایسته تقدیر دانستند :لیلا رستگار (به خاطر داستان )  برادرم ماهی خارو/ صادق چولکی (به خاطر داستان ) غریبه ها/ سید میثم رمضانی (به خاطر داستان ) من یوسفم، تو یوسفِ بی چاه دیدی ای؟

هیات داوران پنجمین جشنواره ادبیات داستانی آیینی خوزستان در بخش آزاد جشنواره، پنج داستان را (بدون رتبه بندی) شایسته تقدیر دانستند: محسن اکبرزاده (به خاطر داستان ) درتنِ مـه/ محمدباقر اصلیان (به خاطر داستان ) یک شبِ مناسب برای کشتن/ زینب غلامی  (به خاطر داستان ) همه ی لبخندهایی که برای تو بود/ پروین پورجوادی (به خاطر داستان ) مهتابی سقف/ میثم خالدیان (به خاطر داستان (...)

پنجمین جشنواره ادبیات داستانی آیینی خوزستان، در بخش نوجوان ، شاهین بیرگانی، ارغوان قاسم نژاد، نگار اکبری، دانیال موحدی را (بدون اولویت) شایسته تقدیر دانست.

فردین کوراوند دبير اجرايي جشنواره و مسوول انجمن قلم شهرزاد در خصوص اهداف برگزاری این جشنواره به خبرنگار ما گفت: مهم ترین اهداف این جشنواره، کشف و شناسایی ظرفیت های داستانی در حوزه داستان نویسی استان خوزستان و معرفی و ترغیب داستان نویسانی بوده است که رشد بهتری در این حوزه داشته اند.

وی در خصوص انتشار آثار برگزیده در این جشنواره در مجلدی مجزا گفت : قرار است مجموعه های از آثار داستانی آیینی در چند سال گذشته و دوره های پیشین این جشنواره در یک مجلد مدون و منتشر شود. 

کوراوند در خاتمه از کشوری شدن این جشنواره در دوره آینده خبر داد و تصریح کرد: با توجه به استقبالی که از این جشنواره در خارج از مرزهای استان وجود دارد دوره بعدی این جشنواره فراخوان کشوری خواهد داشت.

خوزستان و هنرمندان این سرزمین مظلوم اند

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در روز جهانی تاتر تصریح کرد: خوزستان و هنرمندان این سرزمین مظلوم اند.

دکتر محسن رضایی- که در جمع عده ای از هنرمندان تاتر و سینما و در دیدار با خانواده ی زنده یاد منصور واحدی هنرمند متعهد و سخت کوش 8 سال دفاع مقدس و سال های پس از جنگ سخن می گفت- ضمن تبریک سال نو گفت: برای من مایه ی افتخار است که در جمع شما هنرمندان خوزستانی حاضر شده ام. امیدوارم روزی برسد که مردم و هنرمندان از این مظلومیت بیرون بیایند و از امکانان کافی برای بروز استعداد ها و خدماتی که می توانند به کشور بکنند، برخوردار شوند.

وی ضمن عرض تسلیت به خانواده ی مرحوم واحدی و با اشاره به دوران دفاع مقدس گفت: در طول جنگ تحمیلی و دفاع مقدس بارهای زیادی شرمنده شدم. به ویژه وقتی فداکاری های فرماندهان عزیزی هم چون مهدی باکری و حسن باقری را دیدم. امشب نیز یک بار دیگر شرمنده ی هنرمند عزیزی شدم که مخلصانه خود و خانواده اش را فدای دفاع از اسلام مظلوم و ایران مظلوم کرده است. از خداوند متعال می خواهیم که ایشان را با همان شهدایی که پیشانی بندهای ساخت او را بر پیشانی می بستند، محشور کند و در محضر رسول گرامی اکرم(ص) و ائمه اطهار(ع) حضور پیدا کنند.

وی افزود: آقای واحدی پیشانی بندهایی می ساخت که جوان های ما روی پیشانی های خود ببندند و به سمت جبهه ها بروند. اما قبل از آقای واحدی مادرانی بودند که این پیشانی ها را می بوسیدند و عزیزان شان را روانه ی جبهه ها می کردند. در حقیقت صداقت آن مادران با صداقت زنده یاد واحدی در این پیشانی بندها دست به دست هم می داد.

دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام خاطر نشان کرد: اگر آقای واحدی انسان مخلصی بود بدون ارتباط با آن بوسه هایی که مادران بر پیشانی بچه های شان می زدند نبود و این ترکیب، هنرمندانه ترین ترکیبی بوده که خداوند متعال در خلقت درست کرده است.

دکتر رضایی تصریح کرد: تاتر واقعی، بوسه ی مادر بر پیشانی جوان بسیجی و رزمنده اش است و آقای واحدی در صدها کیلومتر دورتر از مادران شهیدان پیشانی بندها را از روی اخلاص و صداقت تهیه می کرد که جای همان بوسه را با نشان یا زهرا(س) یا ابوالفضل(ع) و یا مهدی(عج) پر می کند.

وی ضمن ابراز خوش حالی از حضور در جمع هنرمندان و منزل مرحوم واحدی گفت: نه ما برنامه ریزی کردیم و نه شما. معلوم است که دستی من و شما را یه این جا آورده است. همان کسانی که شهیدان را به جیهه ها فرستادند. همان کسانی که در دل زنده یاد واحدی می انداختند که شما پیشانی بند درست کن و همان دستی که این کشور را نجات داد؛ امشب من و شما را توی این خانه و کنار هم نشانده است که بر این راه استوار باشیم و این مسیری را که انتخاب کرده ایم ادامه دهیم . اگر چه این مسیر عادی نیست و فرا عادی است.

پیش از سخنان دکتر رضایی، مدیرکل سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان ضمن قرایت قطعه شعری از داراب افسر بختیاری و با اشاره به تلاش های خالصانه ی زنده یاد منصور واحدی هنرمند ایثارگر دوران دفاع مقدس گفت: روح مرحوم منصور واحدی امشب خرسند است. هنرمندی که با کم ترین امکانات گروه نمایش را به جبهه ها می برد و برای رزمندگان اسلام تاتر اجرا می کرد و فیلم نشان می داد. هنرمندی که حضور در جبهه ها و کار برای رزمندگان و دفاع از ارزش های انقلاب و اسلام برایش مهم تر از هر چیزی بود.  

حجت الاسلام والمسلمین بسی خاسته همچنین یاد دیگر هنرمندان خوزستانی از جمله مرتضی آرا، بهمن عیوق، جوکار و نعمت اله لاریان را گرامی داشت.

این گزارش حاکی است: در این نشست، عده ای از هنرمندان با بیان خاطره هایی از تلاش های ایثارگرانه ی زنده یاد واحدی در مناطق عملیاتی و نیز پشت جبهه و نیز با قرایت شعر یاد و خاطره ی این هنرمند فقید را گرامی داشتند.

همسر زنده یاد واحدی نیز در سخنانی از حضور دلگرم کننده ی دکتر رضایی و هنرمندان تاتر و سینما تشکر و قدردانی کرد.

در پایان این نشست دو لوح یادبود از سوی دکتر محسن رضایی و نیز جمعی از هنرمندان خوزستانی به همسر مرحوم واحدی اهدا شد.

شایان گفتن است: زنده یاد منصور واحدی محقق و خالق اثر معنوی پیشانی بند رزمندگان در شهریور ماه سال گذشته به دیار باقی شتافت و در قطعه هنرمندان اهواز به خاک سپرده شد.

روحش شاد.

"شهنی" ها در مسجدسلیمان خوش درخشیدند

چهارم فروردین ماه امسال هم مانند سال 90 شاهد برگزاری همایش نوروزی ایل بختیاری به میزبانی طایفه ی هنرمند، ادیب و سیاستمدار "شهنی" بودیم.

این چهارمین همایشی بود که در نخستین روزهای فصل بهار به همت طایفه ی شهنی و تلاش ابراهیم شهنی شاعر معاصر مسجدسلیمانی و همکاران تلاشگرش در منطقه تل بزان شهرستان مسجدسلیمان برگزار می شد.

در ابتداي این همایش، بعد از تلاوت آیاتی چند از كلام ا... مجيد و نوای طنین انداز سرود جمهوري اسلامي ايران، جهانشاه ارزانی بيرگاني دبیر جشنواره، ضمن خیر مقدم به حاضران و تبریک سال نو از خداوند متعال سالی پر برکت را برای همه همتباران بختیاری خواستار شد. سپس صداي دكتر محسن رضايي دبير مجمع تشخيص مصلحت نظام به صورت مستقيم از بلندگوها پخش شد. صداي گرمي كه به ايل بختياري و طايفه ي شهني پيام مسرت بخش و دلگرم كننده داد و از آنان تجليل كرد كه با تشويق خيل مشتاقان حاضراز سردار بزرگ 8 سال دفاع مقدس همراه بود.

اجرای موسیقی اصیل بختیاری و نیز پاپ گرفته تا شاهنامه خوانی و شعر خوانی و دستمال بازی و مسابقه اسب دوانی را از نزدیک دیدیم و لذت بردیم. البته نه تنها جمع بچه های روزنامه نگار ساکن در اهواز که تمامی علاقه مندانی که از شهرها و استان های مختلف کشورمان به خوزستان آمده بودند و از برگزاری این همایش با خبر شده بودند، به تل بزان آمدند و از برنامه های متنوع این همایش دیدن کردند.

همسفران ما به شهرستان مسجدسلیمان عبارت بودند از:مهدی مکارمی، علیرضا عبداله ن‍ژاد، عبدالرحمن نیک سرشت و فرهاد احمدی و ...

در این همایش، چهره های نام آشنایی حضور داشتند که می توان به جهانشاه ارزانی بیرگانی رییس سابق شورای اسلامی شهرستان ، دکتر داودی رییس دانشگاه آزاد مسجدسلیمان، ارسلان شهنی مدیر عامل سازمان زیباسازی شهرداری اهواز، علی مراد حافظی، استاد علی حافظی نوازندن نی و گروه موسیقی اش که به زیبایی به اجرای چند سرود از کارهای زنده یاد مسعود علاالدین پرداختند و دیگر عزیزانی که نام شان را به خاطر ندارم، اشاره کرد.

امسال باران زیادی نبارید و در نتیجه کوه های تل بزان سبز نشده بود و منطقه ی باز و وسیعی- که برای همایش در نظر گرفته شده بود- اثری از سبزه بر سینه اش نبود.

اگر چه محل برگزاری همایش خاکی بود و هر از چندگاهی خاک بر سر و روی مشتاقان همایش می نشست، اما برنامه های متنوع همایش به ویژه مسابقه اسب سواری- که با یورتمه و چهار نعل اسب ها گرد و خاک ها را به هوا می پراکند- حواس کسی را پرت نمی کرد جز نگارنده که نسبت به گرد و خاک حساس هست و این عطسه است که حواس اش پرت می کرد!

یکی از خوانندگان موسیقی بختیاری و نیز آواز دشتی که صدای بسیار زیبایی دارد و جا داشت از او نیز در این همایش استفاده می شد؛ "منصور حسن پور" بود. گفته می شود: او در این همایش حضور داشت اما تعدد و فشردگی برنامه ها اجازه ی اجرای برنامه به او نداد. این در حالی بود که یکی از خوانندگان دو بار به روی سن رفت و برنامه اجرا کرد از جمله اجرای موسیقی پاپ که سنخیتی با موسیقی بختیاری نداشت و ندارد.

یکی از اهداف چنین همایش هایی حفظ، اعتلا و ترویج فرهنگ بختیاری و هنر هنرمندان این قوم اصیل پارسی است نه ترویج موسیقی پاپ و غیره! لازم بود مسوولان برگزار کننده بیش تر به این امر مهم توجه می کردند.

قرار بود در این همایش پروفسور شهنی کرمزاده حضورداشته باشد؛ اما به علت شرکت در آیین سوگواری یکی از نزدیکان همسرش، توفیق دیدار وی برای علاقه مندانش میسر نشد.

حرکات موزون دستمال بازی مردان و زنان بختیاری در جای جای همایش که با نوای سرنا و طبل(توشمال) همراه بود، جلوه و زیبایی خاصی به جشن بزرگ بختیاری ها بخشیده بود.

یکی از خصوصیات ارزشمند این همایش، مردمی بودن آن بود که همه با هم همکاری می کردند؛ اما یکی از شاهنامه خوان ها برای شرکت در این همایش تقاضای 500 هزار تومان وجه نقد کرده بود که برگزار کنندگان نتوانستند تقاضای او را برآورده کنند و در نتیجه از چند کودک نوجوان با نام های علی پور و مولایی استفاده کردند که آن ها هم به زیبایی ابیاتی از شاهنامه بختیاری کار استاد جواد خسروی را قرایت کردند.

خوش آمد گویی با گویش بختیاری و با زبان انگلیسی توسط خانم قنبری، اجرای موسیقی توسط خوانندگانی چون امید محمودی، شیروان نصراله زاده و محمد یاوری که شنونده را یاد محسن چاووشی می انداخت و شعر خواني آقای بابادی كه با چاشني طنز همراه بود و به فضای همايش شور و نشاط بخشيد از دیگر برنامه های این همایش بودند.

مجری همایش تسلط خوبی در برگزاری همایش داشت و جا دارد از او و دیگر تلاشگران این همایش قداردانی شود.

پذیرایی از شرکت کنندگان با آب معدنی و بستنی و کباب همراه بود. به ویژه آنانی که در گوشه ای از محوطه همایش دست به جیب بودند و سر کیسه را هم شل می کردند!

اگر چه بهار امسال رونق سال های پیش را نداشت و زمین به سبزه آغشته نبود و سطل های آشغالی هم برای درآغوش گرفتن آشغال و زباله وجود نداشت؛ اما کاغذ های رنگارنگ بستنی و بطری های آب معدنی صحرای تلبزان را مفروش کرده بود!

علی رغم این که چندین بار اعلام شد که افرادی که تفنگ با خود همراه دارند اقدام به تیراندازی هوایی نکنند، اما هر از چندی صدای تک تیرهایی که به هوا پرتاب می شد، به گوش می رسید!

در پایان جا دارد از همکاری صمیمانه ی برادران نیروی انتظامی به ویژه فرمانده آن که در همایش حضور داشت و نیز رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان مسجدسلیمان- که با برگزار کنندگان همایش کمال همکاری را به عمل آوردند- قدردانی و تشکر شود.

با آرزوی ۱۲ ماه شادی ۵۲ هفته خنده ۳۶۵ روز سلامتی

 ۸۷۶۰ ساعت عشق ۵۲۵۶۰۰ دقیقه برکت

۳۱۵۳۰۰ ثانیه دوستی سال نو مبارک

مسوول روابط عمومي اداره كل تعاون، كار و رفاه اجتماعي خوزستان

 رتبه دوم بخش خبر را كسب كرد

حبيب اله بهرامي روزنامه نگار خوزستانی و مسوول روابط عمومي اداره كل تعاون، كار و رفاه اجتماعي خوزستان در هجدهمين جشنواره‌ي مطبوعات و خبرگزاري‌ها رتبه ي دوم بخش خبر را در مطبوعات استانی به خود اختصاص داد.

به گزارش خبرنگار ما، در آيين اختتاميه هجدهمين جشنواره‌ي مطبوعات و خبرگزاري‌ها- که در تالار وحدت تهران برگزار شد- "حبیب اله بهرامی" از هفته نامه "ندای جنوب" با خبر "آب شرب در اهواز آتش گرفت"  در بخش خبر مطبوعات استانی رتبه دوم این جشنواره را به دست آورد.

این گزارش حاکی است: تعداد 14 هزار و 20 اثر فرستاده شده به جشنواره مطبوعات و خبرگزاري‌ها در شش بخش خبرگزاري‌هاي رسمي، مطبوعات، نشريات، پايگاه‌هاي اطلاع‌رساني اينترنتي، بخش ويژه و بخش دانشجويي رقابت ‌كردند.

در این جشنواره، مطبوعات سراسري با هزار و 725، استاني شش هزار و 876 اثر، خبرگزاري‌ها 537 اثر، پايگاه‌هاي اينترنتي 139 اثر و بخش دانشجويي با چهار هزار و 400 اثر شرکت کردند.

به نفرهاي نخست برگزيده اين جشنواره مبلغ 50 ميليون ریال، بورسيه تحصيلي، لوح تقدیر و تندیس جشنواره و به نفرات دوم و سوم به ترتیب 15 و 10 میلیون ریال و لوح تقدیر اهدا کردند.

حبيب اله بهرامي برگزيده ي بخش ويژه اين جشنواره شد

برگزيدگان هشتمين جشنواره ملي داستان كوتاه مهر دورود معرفي و در آييني از آنان تجليل شد.

در آييني در سينما كيهان شهرستان دورود برگزيدگان هشتمين جشنواره ملي داستان كوتاه مهر اين شهرستان معرفي و از آنان با اهداي تنديس، لوح سپاس و جايزه نقدي تجليل شد.

به گزارش خبرنگار ما در اين جشنواره كه جمعي مسوولان محلي و داستان نويسان و هنرمندان كشور حضور داشتند، رييس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان دورود در سخناني از هنرمندان و اديبان كشور به عنوان بازوان هنر و فرهنگ ايران زمين ياد كرد و با استناد به آيات قرآن كريم و ذكر اين نكته كه داستان گوي ما شارع مقدس است به نقش فيلم ها و سريال هاي ساخته شده و تاريخي از جمله "يوسف پيامبر" و "مختارنامه" اشاره كرد و گفت: بسياري از پ‍ژوهشگران و تحليلگران كشورمان بر اين عقيده اند كه خيزش هاي اسلامي مردم در سراسر جهان از جمله حوزه ي خليج فارس الهام گرفته از فيلم ها و سريال هاي تاريخي از جمله "يوسف پيامبر" و "مختار نامه" است.

حجت الاسلام والمسلمین علی ارکبان شهرستان دورود را از قطب های داستان نویسی در سطح کشور قلمداد کرد و ضمن ارزیابی مسائل کیفی و کمی هشتمین جشنواره ملی داستان کوتاه مهر دورود افزود : این جشنواره به لحاظ استقبال داستان نویسان خوب و برتر کشور جایگاه خود را در ایران پیدا كرده است و همه ساله شاهد ارتقاي مسائل کمی و کیفی آن هستیم و امید واریم جشنواره نهم به مراتب پر بار تر از جشنواره کنونی باشد .

وی یا دآور شد : ترویج آموزه های اسلامی مهمترین فاکتور عملکرد هنرمندان باید باشد که در اکثر آثار ارسالی خوش بختانه به این امر مهم توجه شده بود. مسائل و آموزه هایی که از کتاب آسمانی مسلمانان نشات گرفته و در زندگانی پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین ( علیه السلام ) تبلور یافته است.

وي تاثير القاي مطالب را در قالب داستان موثر و ماندگار توصيف كرد و از دست اندركاران اين جشنواره از جمله هيات داوران نهايي(حسين سناپور، محمد حسين شهسواري و امير حسين خورشيدفر) و داور مرحله ي مقدماتي(كورش رشنو) قدرداني كرد.

گفتني است در كارگاه داستان نويسي هشتمين جشنواره ملي داستان كوتاه مهر درود داستان هاي كه صبح و بعدازظهر در مجتمع طلاييه و سينما كيهان برگزار شد، داستان هاي برگزيده پس ازقرايت توسط نويسندگان آن ها، از سوي هيات داوران مورد نقد و بررسي قرار گرفتند.

همچنين توحيديان يكي از برگزار كنندگان اين جشنواره در گفت و گو با خبرنگار ما از دريافت 397 داستان كوتاه به دبيرخانه جشنواره خبر داد و گفت: در بخش آزاد اين جشنواره 327 اثر و در بخش ويژه كه به موضوع جهاد اقتصادي و امر به معروف و نهي از منكر اختصاص داشت 70 داستان مورد بررسي و ارزيابي قرار گرفت كه در نهايت 100 داستان براي مرحله دوم داوري انتخاب شد كه سرانجام در بخش آزاد سه اثر برتر و سه اثر تقديري و در بخش ويژه نيز دو اثر برگزيده شدند.

در ادامه ي آيين اختتاميه جشنواره بيانيه هيات داوران قرايت شد.

محمد حسين شهسواري در اين بيانيه توجه به مسايل بومي و آداب و رسوم و بيان مسايل و مشكل هاي محيط پيرامون را از نقاط خوب داستان هاي داوري شده برشمرد و توجه به شگردهاي امروزي تر در داستان نويسي و در نظر گرفتن الزامات فرهنگي و تكنيكي را ضروري دانست و خاطر نشان كرد: داستان هاي مورد ارزيابي قرار گرفته در هشتمين جشنواره ملي داستان كوتاه مهر درود ما را به نسل داستان نويسان كشور اميدوار كرد.

هچنين حسين سناپور در گفت و گو با خبرنگار ما سطح كيفي و كمي آثار رسيده به جشنواره را خوب اريابي كرد و خواستار ورود نويسندگان به موضوعات مختلف و راه هاي جذاب كردن داستان ها شد.

سناپور كه متولد ‌۱۳۳۹ كرج است؛ كار داستان نویسی را از کلاس های هوشنگ گلشیری آغاز کرد. رمان نیمه غایب او از جمله پرفروش ترین رمان های معاصر فارسی بود که به چاپ دوازدهم رسید.

او در آغاز فعالیت داستان نویسی برای کودکان و نوجوانان می نوشت. پسران دهکده (۱۳۶۹) و افسانه و شب طولانی (۱۳۷۳) حاصل این دوران است. سپس به روزنامه نگاری روی آورد و از سال 63 به كار داستان‌نویسی و نوشتن نقد داستان و فیلم روي آورد و از سال ۷۲ تا 79 نيز در بخش‌های ادب و هنر چهار روزنامه مشغول كار شد.

 سناپور مدتی هم بر کار گردآوری و چاپ داستان هاي مجلات گردون و کارنامه نظارت داشت. اولین رمان اش نیمهٔ غایب را در ۱۳۷۸ منتشر کرد. این رمان برای او جوایز مختلفی را به ارمغان آورد و در مدت یک سال شش بار تجدید چاپ شد. در سال ۱۳۸۰ کتابی در شناخت زندگی و آثار هوشنگ گلشیری به نام همخوانی کاتبان تالیف و منتشر کرد. او هماکنون مشغول تدریس داستان نویسی است

ده جستار داستان نویسی(درس نامه های داستان نویسی)- ویران میآیی- با گارد باز و سمت تاریک کلمات كه برنده بهترین مجموعه داستان کوتاه در ششمین دوره جایزه ی هوشنگ گلشیری شد از جمله آثار اوست.

سناپور در سال78 جايزه ي مهرگان ادب را برای نیمه ی غایب، سال 81 جایزه ادبی یلدا و در سال 85 در ششمین دوره جایزهٔ هوشنگ گلشیری، برنده بهترین مجموعه داستان کوتاه برای سمت تاریک کلمات شد.

در پايان اين جشنواره مهرداد موسويان از همدان، مهدي قلمي از زنجان و علی شاه علی از اليگودرز به ترتيب رتبه هاي اول تا سوم را به دست آوردند.

همچنين از تهمينه كرمي از بروجن، ناهيد قادري حاجي آبادي از كرمانشاه و علي فاطمي از اصفهان، روح اله سليماني از خرم آباد و نگار كيماسي از بروجن  تقدير شد.

در بخش ويژه نيز حبيب اله بهرامي از اهواز و شمسي وفايي از كرمانشاه برگزيده شدند.

سرنا نوازی توسط گروه موسیقی این شهرستان از دیگر برنامه های این جشنوار بود.

كي به كيه!

به دنبال سفر چند روزه ي استاد صاف صادق اهوازي با يك گردان هيات همراه به استان ماستارا مان کشور "موسيه" و بازگشت عارفانه و موفقيت آميزشان به ميهن و كلان شهر اهواز، خبرنگار ما ملقب به "بچه نفتون" در فرودگاه با ايشان گفت و گويي انجام داده است كه با هم مي خوانيم:

بچه نفتون: خب جناب استاد و دكتر صاف صادق اهوازي! ممكنه ابتدا خودتان را معرفي كنين؟

صاف صادق اهوازي: خودتان كه نام مرا گفتين. نيازي به معرفي نيست.

بچه نفتون: از "موسيه" چه خبر؟

صاف صادق اهوازي: سلامتي، خبر خاصي نبود. هر چه بود عام بود.

بچه نفتون: همين؟!

صاف صادق اهوازي: همين! مي خواستي چند مین باشه؟!

بچه نفتون: ولي اين جور كه رسانه ها نوشتن شما با یک گردان آدم و براي سرمايه گذاري خارجي ها در امور اقتصادي و چند نقطه اي بستان مان به اين سفر رفتين، درسته؟

صاف صادق اهوازي: ای ی ی ی... در ضمن یک نفر کم تر از یک گردان بود.

بچه نفتون: خب. به تعريف ببينم چه خبر بود؟

 صاف صادق اهوازي: گفتم كه؛ خبر خاصي نبود...

بچه نفتون: استاد جان! پس یه هفته در "موسيه" چه کاری انجام می دادین؟

صاف صادق اهوازي: خیلی کارا تازه یه هفته هم نبود؛ همش دو روز بود...

بچه نفتون: خوش گذشت؟

صاف صادق اهوازي: جاي شما خالي بود. چرا نيومدين؟

بچه نفتون: شما كه مرا با خودتون نبردين...

صاف صادق اهوازي: آها! در عوض يه خبرنگار برديم كه عده ای نگن فقط خودشون مي رن خارج...

بچه نفتون: خوش كه گذشت؟

صاف صادق اهوازي: اي بابا! چند بار مي پرسي؟! په نه رفتيم کویر لوت كه خوش نگذشت؟!

بچه نفتون: در اين مدت كه نبودين خبري نشد؟!

صاف صادق اهوازي: كجا خبري نشد. اون جا كه خيلي خبرا بود. اين جا هم مگه قرار بود خبري بشه؟! آب از آب تكون نخورد. از خارج اوضاع و احوال اين جا رو كنترول مي كرديم.

بچه نفتون: چه طوري؟!

صاف صادق اهوازي: مثل پلو تو دوري! به چه طوري اش كاري نداشته باش. اما برای این که دست خالی نری برات می گم. از طریق ایمیل و سایت و تلفن و ...

بچه نفتون: پس به چي كار داشته باشم؟!

صاف صادق اهوازي: مشكل خودته! كار تو رو كه ما نبايد گوشزد كنيم!

بچه نفتون: چه كار كردين اين همه مدت؟

صاف صادق اهوازي: اولن، اين همه مدت نبود و دو روز بود. دومن كلي در نشست ها و ایستادن های رسمی و غیر رسمی سمي ناهار و سمی شام و ناشتا تشكيل داديم و با سرمايه گذاران سر و كله زديم و گشتيم و عكس گرفتيم...

بچه نفتون: خب، نتيجه چي شد؟

صاف صادق اهوازي: خوب بود. يه قولايي به ما دادند و ما هم يه قولايي به اونا داديم.

بچه نفتون: از قولا بگين؟

صاف صادق اهوازي: از كدوم قولا؟ ما يا اونا؟

بچه نفتون: از هر دوتا.

صاف صادق اهوازي: اول قولاي خودمون رو بگم يا قولاي اونا رو؟

بچه نفتون: هر طور كه مايلين.

صاف صادق اهوازي: من كه هيچ تمايلي به دادن قولا ندارم. اين شمايين كه دنبال قولا هستي!

بچه نفتون: از قولاي اونا بگين.

صاف صادق اهوازي: قول دادن كه در اولين فرصت بيان اهوازو وضعيت اين جا رو كه ما براشون تشريح كرديم، ببينن و بعد برامون آهن‌آلات، الياف، چوب‌ و بعضي از ماشين‌آلات بيارن.

بچه نفتون: قول شما چي بود؟

صاف صادق اهوازي: ما هم بهشون قول داديم كه حسابي ازشون پذيرايي كنيم و مثل سفر به "مالمان" كه به ما نون پنير و گوجه دادن با مرغ و مسما ازشون پذيرايي كنيم. همون جور كه اونا از ما پذيرايي كردن و حسابي بهمون رسيدن. همچنين قول بهشون داديم كه ماشين‌آلات كشاورزي، مواد غذايي، فرش، خشكبار و شوينده‌ها و اين جور چيزا براشون بفرستيم.

بچه نفتون: همين؟!

صاف صادق اهوازي: همين كم كاريه مرد حسابي؟! در ضمن در زمینه های ترانزیت كالا و نیز حمل و نقل، ساخت واحد های نیروگاهی، صادرات كالا و خدمات غیرنفتی، سرمایه گذاری دربخش های كشاورزی و گردشگری و همكاری دربخش شیلات ، صیادی و تكثیرو پرورش آبزیان صحبت کردیم و قول دادیم و یه چیزایی هم امضا کردیم. فکر کنم اسمش تفاهم نامه بود...

بچه نفتون: دستاورتون از سفر به خارج همين قول مولا بود؟!

صاف صادق اهوازي: همين قولا و تفاهم نامه ها بود ولی مولا نه!

بچه نفتون: راستي! چند وقت پيش هم سفري به "مالمان" و "ملند" داشتين؛ نه؟

صاف صادق اهوازي: آره. منظور؟

بچه نفتون: اون حاها چه خبر بود؟

صاف صادق اهوازي: خوب بود. كلي توي اين كشورا گشتيم و از صنايع و منايع و چيز ميزاشون عكس و فيلم گرفتيم. جايي نبود كه نرفتيم.

بچه نفتون: اين ديدن ها به درد هم خورده؟

صاف صادق اهوازي: مگه نشنيده اي كه مي گويند: لنگه كفش در بيابان نعمت است؟! تازه! هر چيزي كه خوار آيد روزي به كار آيد...

بچه نفتون: من كه چيزي دستگيرم نشد!

صاف صادق اهوازي: مشكل خودتونه. ما كه دستگيرمان شد...

بچه نفتون: با توجه به اين كه فرودگاه هم داره تعطيل مي شه ما مزاحم نمي شيم، باقي مطالب رو بذاريم براي مصاحبه مطبوعاتي و راديو تلويزيوني.

صاف صادق اهوازي: نيازي نيست. يكي از همكاران شما با ما بود. خبري رو با هماهنگي ما تهيه كرده كه مي ذاره روي سايتشون و شما مي تونين برين و از روي سايت بردارين و مثل هميشه به نام خودتون در نشريات درج كنين...

بچه نفتون: يه سوال خصوصي هم دارم.

صاف صادق اهوازي: بفرما.

بچه نفتون: مي خواستم توي گوشتون بگم.

بچه نفتون: (دهان را نزديك گوش استاد صاف صادق اهوازي مي برد) سوغاتي موغاتي براي ما هم آوردين؟

صاف صادق اهوازي: اي ي ي ي... حالا...

بچه نفتون: من ديگه مزاحم نمي شم و مي رم مصاحبه رو براي چاپ آماده كنم.

صاف صادق اهوازي: حسابي بهش آب و تاب بده و بنويس كه قراره يه هيات كارشناسي و خبره از خارج بيان و در كلان روستا، ببخشيد، كلان شهر ما سرمايه گذاري كنن...

بچه نفتون:همين؟

صاف صادق اهوازي: خودت چارتا چيز ديگه هم بهش اضافه كن. كي به كيه! ببينم چه مي كني...

بچه نفتون: می گم بهتر نیست جای خودتون رو با وزیر امور خارجه عوض کنی؟!

صاف صادق اهوازي: تازه داریم خودمون رو برای سفر بعدی به یکی از کشورای خارجی آماده می کنیم تا سیل سرمایه گذاران خارجی را به استان مون جاری بشه... راستی برای سفر بعدی خودت رو آماده کن. فقط این مصاحبه رو چربش کن... بای. 

هر کوچه به نام خود شهیدی دارد

پنجمین جشنواره شعر دفاع مقدس خوزستان با عنوان"ترنم باران" به همت بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس خوزستان در تالار مهتاب اهواز برگزار شد.

به گزارش خبرنگار ما در این جشنواره که جمعی از شاعران و ادب دوستان حضور داشتند، مدیر كل بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس خوزستان در سخنانی برنامه‌های مرتبط با بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس را مورد توجه قرار داد و خواستار انتقال فضیلت‌ها و ارزش‌های به یادگار مانده از هشت سال دفاع مقدس در دل جامعه و به نسل‌های بعد از دوران دفاع مقدس منتقل شد تا روح معرفتی و آن چه كه در هشت سال دفاع مقدس محقق شد بتواند ماندگار و پایدار بماند.

سرهنگ عبدالمجید عقیلی خاطر نشان کرد: امروز انوار بیدارگری- كه برگرفته از مقاومت و پایداری ملتی مظلوم، تنها و غریب در دوران غربت آغاز انقلاب و هشت سال دفاع مقدس است- آن چنان به  اقتدار و عزتی رسیده كه تمامی معادلات منطقه‌ای و جهانی بدون در نظر گرفتن جمهوری اسلامی ایران محكوم به فنا خواهد بود.

وی گفت: حوزه شعر دفاع مقدس تا به امروز فراز و نشیب‌های زیادی را فرا رو داشته است اما مساله حائز اهمیت این است كه نیازمند یك توازن منطقی در اضلاع هندسی آن است.

وی افزود: در بعضی ادوار ظرفیت حوزه مخاطبان این شعر بالا رفته و در بعضی از ادوار حوزه آثار افزایش پیدا كرد و در بعضی از ادوار نیز آثار هنرمندان و خود هنرمند به ظرفیتی رسیده كه آن حركت هم‌پای مخاطب نبوده است.

وی تاكید كرد: شعر دفاع مقدس باید خوب تعریف شود، جلوه پیدا كند و در بستر چنین جشنواره‌هایی تحقق پیدا كند و جشنواره شعر " ترنم باران"ی به دنبال همین رهیافت است تا بتواند این سه ضلع را در وقت‌های مناسب رقم بزند.

سپس نماآهنگ "فرشتگان خاک" به کارگردانی فرامرز گرجیان از هنرمندان مجرب و بی ادعای خوزستانی پخش شد و آنگاه مجری از "غلامرضا کاج" از دزفول خواست که برای شعر خوانی پشت تریبون قرار گیرد که او این چنین خواند:"جز پرچم سبز عشق بر دوش مباد/ فریاد رسای لاله خاموش مباد/ در بین تمام راهیان شب قدر/ راه شهدا دمی فراموش مباد"

وقتی که غلامرضا کاج از سن پایین آمد، "زهرا آراسته" از اهواز بالا رفت و گفت:"یواش یواش رسیدند آن صورت های کبود/ آخ بمیرم پس چرا رقیه توش نبود/ زخم پاهای دختر خوب نمی شه محاله/ مگه چه قدر جون داره یه دختر 13 ساله؟"

و "قاسم آهنین جان" که از شاعر گفت و از شهیدان دفاع مقدس، غزه و کربلا: شهیدان كشف‌المحجوب می‌كنند. شهیدان از علی بن‌ابی‌طالب تا حسین بن‌علی و اولادش، شهیدان انقلاب و خاصه دفاع مقدس و اكنون بیداری اسلامی در مركز هستند و در جوار الله.

وی افزود: شاعر فقط عرض ارادتی می‌كند شهیدان را و بس و تجلیل می‌كند كاشفان محجوب را. شاعران از مولانا تا من ستایش‌گر شهیدان هستند همین و بس.

وی سپس ندا سر داد:"ای کاش درخت بودم/ تک درختی/ ای کاش سایه بودم/ سایه بر شکسته شمشاد شهیدان دشت کربلا..."

"رحیم جلیزی" که آمد از دریا گفت:"عمری پریشان بود و ناامید دریا/ بر انتحار موج می گریید دریا" "عباس آتشی" از اندیمشک از شهید سرود:" نیامدی/ آن قدر که تمام خانه های کوچه چند طبقه شده اند/ نیامدی و سال هاست بنگاه داران محله چشم دوخته اند به خانه ی ما..."

وی همچنین از برگزاری کنگره ی شعر دو کوهه در آینده ی نزدیک خبر داد و خواستار شرکت شاعران در این کنگره شد.

سخنران بعدی جشنواره معاون ادبیات و انتشارات بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس بود که به سابقه ی 19 ساله‌ ی جشنواره اشاره کرد و گفت: جلسه امروز ما مقدمه‌ای است برای ورود به كنگره سراسری دفاع مقدس كه در سال 91 در استان كردستان برگزار خواهد شد و برگزیدگان استانی به كنگره دعوت می‌شوند.

سرهنگ رسولی‌منفرد افزود: در 19 دوره گذشته كنگره شعر دفاع مقدس سیر تكاملی خود را طی كرده و به مراتب بسیار بالایی رسیده است.

وی گفت: در سال های گذشته شعرها به طور متمركز در تهران داوری می‌شد و یك كنگره برگزار می‌شد که از قضا چند كنگره در همین استان و در شهرهای خرمشهر، اهواز، آبادان و طلاییه اجرا شد. از آن جا که استان‌ها فعالیت‌های خوبی داشتند و توانایی‌های خود را نشان دادند تصمیم گرفته شد جشنواره‌ها به طور استانی اجرا شوند و برگزیدگان برای مرحله نهایی خود را به كنگره برسانند. این شیوه حدود پنج دوره در حال اجرا است و بسیار مفید بود. شاعران بسیار جوان و حتی افراد مسن از مسیر چنین جشنواره هایی خود را به كنگره رساندند.

سرهنگ رسولی‌منفرد یادآور شد: این جشنواره قبلا فقط با موضوع دفاع مقدس بود اما امسال موضوع دفاع مقدس، دفاع مقدس با مضامین عاشورایی، شعر كودك و نوجوان، شعر مقاومت ملل و شعر آیینی را در نظر گرفتیم. كاری كه در یكی‌دو سال گذشته انجام شد و ثمرات بسیار خوبی داشت شعرگویی با زبان‌های مختلف آذری، كردی، تركمنی و عربی است. هر استانی كه برای ورود به این بحث توانایی داشت خود را رساند. به دلیل رشد خوبی كه در این زمینه در كشور داشتیم سال گذشته در كنگره‌ها  برای اولین بار شعرهای برگزیده‌ را با زیرنویس فارسی پخش كردیم.

وی افزود: آنچه كه از ما بر می‌آید این است كه زمینه‌های حضور و پیشرفت در موضوع شعر دفاع مقدس را مهیا كنیم و حتی‌الامكان این تلاش را كرده‌ایم.

پنجمین جشنواره شعر دفاع مقدس خوزستان با پخش نماآهنگی با عنوان "زیر سایه ی نخل" یاد زنده یاد استاد عبدالرضا قناد دزفولی را گرامی داشت. نمااهنگی که قطره های اشک را بر دیدگان بسیاری از شاعران جاری کرد.

همچنین با اهدای لوح تقدیر که تقدیم به همسر استاد قناد شد از این شاعر و منتقد خوزستانی تجلیل شد.

در ادامه سرکار خانم "محدثه الماسی" غزلی تقدیم به جانبازان شیمیایی کرد:" اندوه یک دل می شود بر گرده ام باشد/ بر گرده یک اندوه تاول خورده هم باشد"

و "محمد ایمانی" از آبادان از گم شدن کبوتری از عکس شناسنامه ی آبادان گفت و جان کندن یک شهر در باران:" همچون غزلی که خط خط می سوزد/ او شکوه نمی کند فقط می سوزد"

سعید یوسف‌نیا، نماینده دبیر علمی كنگره سراسری شعر دفاع مقدس که پشت تریبون آرام گرفت، ندا داد:" رفتند مردانی که مرد آسمان بودند/ رفتند تا جایی که سر بر آسمان سودند"

"بهمن ساکی" شاعر کارکشته و همیشگی جشنواره ها و همایش های شعر و ادب این چنین خواند:" تا انتهای حافظه ها باد رفته است/ تا انتهای حافظه ها باد رفته است/ فایده نداشت هر چه به سندان شب زدیم/ در گوش خاک پنبه ی پولاد رفته است"

"زهرا شعبانی" از هندیجان از پرستو گفت و آسمان:" می شود تا باد پرستو بود/ گرچه زخمی به پیکرت باشد/ می شود هفت آسمان یک عمر/ زیر آرامش پرت باشد" و "محمود طیب" از بهبهان از جنگ سرود و جنون:" کجاست که نگرفته نرفته دایی ات/ نبرده است جنون به کدام ناحیه ات" ولی "داود مالکی" از شوشتر خطاب به حاضران گفت:" جز چند عروسک چیزی در حافظه مان نماند/ آن هم در آغوش نکشیده ترکید"

وقتی "افرا عسکریان" از ایذه آمد و سرود:" می نویسم درد روح سنگ برمی خیزد از/ ناگهان از هر طرف آهنگ بر می خیزد از"؛ "اسمت موسوی" از آبادان پشت تریبون قرار گرفت و گفت:" گریه شروع تو بود/ نمی دانم کدام سیلی/ زمانه را به بازی گرفته/ که زیر موشک قایم می شوی"

"مرتضا پارسا" شاعر خوزستانی که مدت هاست در استانی دیگر زندگی می کند؛ بعد از "موسوی" آمد و ناله سر داد:" با پنجره ی سکوت درگیر شدیم/ از زندگی نکرده مان سیر شدیم/ فکر تو چه قدر باعث شادابی ست/ آن قدر جوان شدی تا پیر شدی" اما "هادی محمدزاده" از دزفول از خاک شهرش گفت و از شهیدان:" تقدیر بلند و روسپیدی دارد / هر شاخه به دست خود نویدی دارد/ کمیاب ترین خاک زمین دزفول است/ هر کوچه به نام خود شهیدی دارد"

"محمد‌ شریفی" شاعر اهوازی هم كه برای شعرخوانی دعوت شده بود، گفت: وقتی به سال‌های بعد از انقلاب نگاه می‌كنم تلاش جوانان را می‌بینیم. ما دل تنگی داشتیم برای پرورش نسل جوان و این جنگ به ما تحمیل شد.

وی خاطرنشان كرد: واقعا این جوان‌ها شایسته بودند كه ما در طول سال آن‌ها را ازیاد نبریم و بتوانیم به عناوین مختلف كنگره‌های مختلفی را برای این بزرگواران برگزار كنیم.

در ادامه، "علی پور: از دزفول از ظهر عاشورا گفت:" ظهر عاشورا که شرح شعله ی آغاز بود/ مرد کوچک سال عاشق، آخرین سرباز بود/ شرح هفتاد و دو زخمی را که بر تاریخ ماست/ از گلوی خون نثارش اولین آواز بود" "قاسم دیده بان" از شوشتر در پاسخ گفت:" ای بلندای زمان ای که ژرفایت عمیق/ سنگ و مرجانت گهر هر قطره ات هم چون عقیق"

پس از اجرای نماآهنگی دیگر با نام "خاک خوب" ، "داوودرضا كاظمی" به نمایندگی از هیات داوران این جشنواره كه متشكل از داوودرضا كاظمی، علی‌رضا شكرریز و مرتضی حیدری‌آل‌كثیر بود، درباره شعرهای رسیده به دبیرخانه جشنواره گفت: شعر شگفت انگیزترین ارزانی پروردگار مهربان به انسان اندیشمند است. آن گاه كه در ذهن نا آرام و جست‌وجوگر شاعر واژه‌ها به ترنم در می‌آیند و ناگاه حماسه‌ای بزرگ آغاز می‌شود.

او ادامه داد: شعر امروز استان خوزستان در برگیرنده جریان‌های متفاوت و بالنده ادبی است كه با رعایت اعتدال و توجه به مخاطب در راه اعتلای فرهنگ و ادب این مرز و بوم عاشقانه و صبور گام بر می‌دارد.

وی تصریح كرد: هیات داوران جشنواره "ترنم باران" پنجمین جشنواره شعر دفاع مقدس استان خوزستان از شاعران اندیشمندی كه به فراخوان شركت در جشنواره پاسخ مثبت داده و 360 سروده ارزش‌مند را به دبیرخانه جشنواره ارسال كرده‌اند قدردانی می‌كند.

او اظهار داشت: فراوانی آثار رسیده و گوناگونی سبك و سیاق، انواع بیانی و زبان غالب در آن‌ها بی‌شك مستلزم صرف وقت، دقت نظر و لحاظ كردن معیارهای دقیق برای سنجش بود و بدیهی است گزینش هر یك از داوران بر اساس انطباق و یا عدم انطباق آثار با معیارهای طرح شده از سوی هر یك صورت گرفته و پس از ساعت‌ها بررسی آثار بر اساس معیارهای ذیل مورد ارزیابی دقیق قرار گرفته است.

كاظمی افزود: مواردی از جمله جوهره شعری آثار و ظرفیت‌هایی چون اندیشه ارزش‌مند و منطق شاعرانه، تازگی و طراوت و وسعیت در تخیل برآمده از نگاهی شاعرانه و نازك‌بین، ساختار یكپارچه و پرداخت موقعیتی با اجرای ترتیب‌بندی‌های فرمی معنایی و ویژگی‌هایی هم‌چون موسیقی درونی اثر و تشخص زبانی و زبان‌ورزی، حس برانگیزی‌های شاعرانه و غنای عاطفی اثرگذار و پایدار، نوآوری و پرهیز از كلیشه‌های تجربه شده در حوزه‌های زبان، فرم، لحن، مضمون و برخورداری از هویت شخصی و مستقل در ارایه اثر معیارهای ارزیابی داوران قرار گرفت.

او یادآور شد: با توجه به این شناسه‌ها بسیاری از آثار رسیده به بخش داوری جشنواره ارزش هنری والایی داشته و قابل تقدیر هستند. اما در فرایند ناگزیر انتخاب بهترین‌ها و در مجموع هیات داوران سروده‌های 17 شاعر در چهار موضوع اصلی جشنواره را به عنوان برگزیده و آثار هفت شاعر دیگر را شایسته تقدیر معرفی كرده است.

در پایان این جشنواره برگزیده‌های هر بخش معرفی شدند كه در بخش "دفاع مقدس" اكبر آزادپور از اندیمشك و محمود طیب از بهبهان به صورت مشترك اول، افرا عسكریان از ایذه و عصمت موسوی از آبادان به صورت مشترك دوم و مرتضی پارسا از اهواز، علی‌رضا زمانی از اندیمشك و داوود مالكی از شوشتر به صورت مشترك سوم شدند.

هیات داوران در این بخش ناصر ندیمی از آبادان و سید شهاب‌الدین طباطبایی از باغملك را شایسته تقدیر دانست.

در بخش "دفاع مقدس با بهره‌گیری از مفاهیم و مضامین عاشورایی" محدثه الماسی از اهواز رتبه اول را كسب كرد محمد ایمانی از آبادان دوم شد و فرهنگ دشتی از آبادان و مرتضی ذاكر از اهواز مشتركا سوم شدند.

ایمان عباس‌پی از اهواز، هادی محمدزاده از دزفول و محمد زبیدات‌اصل از سوسنگرد به رای داوران شایسته تقدیر این بخش شدند.

هم‌چنین در بخش "شعر مقاومت ملل با تاكید بر بیداری اسلامی" زهرا شعبانی از هندیجان اول، ‌عباس آتشی از اندیمشك دوم و رحیم جلیزی از شوش سوم شد.

در این بخش نیز حاجی‌مراد اسماعیل‌وندی از ایذه و اصغر رضایی‌گماری از گتوند شایسته تقدیر شدند.

هیات داوران در بخش "شعر كودك و نوجوان و دفاع مقدس" به ترتیب اردشیر زاهدی از اهواز، زهرا آراسته‌نیا از اهواز و غلام‌رضا كاج از دزفول را به عنوان برگزیده معرفی كردند.

در این جشنواره از بهمن ساكی، به عنوان پیشكسوت عرصه شعر دفاع مقدس، از قاسم آهنین‌جان، به پاس تلاش در عرصه شعر آیینی، از حمیدرضا اكبری (شروه)، به پاس تلاش در عرصه شعر دفاع مقدس، از علی‌رضا شكرریز، داوودرضا كاظمی و مرتضی حیدری‌آل كثیر، هیات داوران جشنواره، از وحید كیانی، دبیر علمی جشنواره و از سعید یوسف‌نیا، نماینده دبیر علمی كنگره سراسری شعر دفاع مقدس، تجلیل شد.

یا علی(ع) دل را ببر تا مقصد قرآنی ات

مدت ها بود که به علت مشغله های زیاد، پای در انجمن های شعر اهواز نگذاشته بودم تا این که "کامران عالیان" یکی از شاعران صمیمی اهوازی تماس می گیرد و از برگزاری آیین شعرخوانی به مناسبت دهه ولایت در شهرستان رامهرمز خبر می دهد.

 ساعت هفت و سی دقیقه صبح جمعه فلکه چهارشیر می روم و منتظر می مانم تا همراه دیگر شاعران به سوی رامهرمز برویم.

ساعت هشت، "بهمن ساکی" شاعر اهوازی می رسد. هنوز سلام و علیک مان تمام نشده است که مینی بوس می ایستد و سوار می شویم. اما هنوز دو شاعر دیگر باقی مانده اند تا به سوی رامهرمز حرکت کنیم.

بعد از گذشت 5 دقیقه که "صدراله سرحدی" و "فردین کوراوند" هم از راه می رسند، "حیدری" که فرمان مینی بوس در دستانش مثل موم پیچ و تاب می خورد، به سوی رامهرمز حرکت می کند...

سکوت در مینی بوس بی معنا است و شاعران شروع می کنند به صحبت و بحث و بررسی پیرامون مسایل مختلف از جمله انگشت نما شدن دو تن از بازیکنان تیم فوتبال پیروزی...

یکی از اعضای هیات مدیره از برگزار نشدن آیین شعر خوانی در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان و برگزاری آن در یکی از باغ های رامهرمز می گوید و از بد قولی رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی این شهرستان آن هم چند ساعت قبل از برگزاری آیین شعر خوانی!

مینی بوس در جاده ی اهواز- رامهرمز همچنان می تازد و بچه ها هنوز گرم صحبت اند و گل حرف های شان پژمرده نشده است...

وقتی مینی بوس جلوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی می ایستد، "پدرام اسدی" رییس انجمن شعر رامهرمز و دعوت کننده شاعران خوزستانی به استقبال می آید و آیین سلام و علیک و آشنایی و خوش بش شروع می شود و بعد از دقایقی سوار مینی بوس می شویم و به سوی "باغ شهریار" که برای صرف ناهار بعد از شعرخوانی در سالن ارشاد در نظر گرفته شده است، حرکت می کنیم...

وقتی از سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی می پرسم و این که چرا آیین شعر خوانی در سالن ارشاد برگزار نمی شود؟ "اسدی" از مخالفت رییس این اداره برای برگزاری آیین شعر خوانی در سالن خبر می دهد. آن هم شب قبل از برگزاری مراسم. بدون این که دلیلی برای در اختیار ندادن سالن به شاعران اهوازی و رامهرمزی بیاورد!

هر چه به مغزم فشار می آورم سالنی که امروز هیچ مراسمی را پذیرا نیست، چرا در ختیار شاعران خوزستانی قرار نمی گیرد؟! مگر شعر خوانی شاعران آن هم در دهه ی ولایت و در آستانه ی عید سعید غدیر خم، چیزی از ارزش سالن یا متولی آن کم می کند یا اینان با شعر و شاعری مخالف اند؟!

وقتی مقام معظم رهبری برای شعر و شاعران کشور ارزش قایل می شود و به مناسبت های مختلف در جمع شاعران حضور می یابد تا شعرهای شاعران را بشنود و شاعران نیز از نزدیک با رهنمودهای ولی امر مسلمین آگاه می شوند، چرا رییس یک اداره در سالن را به روی شاعران شهر خود و نیز شاعران اهوازی که اینک میهمان عزیزان رامهرمزی هستند، می بندد و آن ها را به حال خود رها می کند؟!

آیا واقعن رییس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان رامهرمز هیچ گونه مسوولیتی در قبال شاعران رامهرمزی و اهوازی آن هم در دهه ی ولایت و در آستانه ی عید سعید غدیر خم ندارد، جز این که در سالن را بر روی آن ها ببندد تا شاعران میزبان و میهمان به باغی در روستای ابوذر پناه ببرند و شعرهای شان را دور از چشم علاقه مندان به شعر و شاعری برای هم بخوانند؟!

انتظار داریم مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی خوزستان که به حق نسبت به هنرمندان و شاعران احساس مسوولیت می کند و تا حال نشان داده که مدیری مدبر، دلسوز و متعهد است، از بی اعتنایی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان رامهرمز نسبت به شاعران رامهرمزی و اهوازی از جمله شاعران انجمن های شعر اهواز و شیدا که برای گرامی داشت دهه ی ولایت در رامهرمز جمع شده بودند، به سادگی نگذرد تا ان شاا... چنین بی توجهی ها و وقایع دلسردکننده نه تنها در رامهرمز که در هیچ کدام از شهرستان های استان رخ ندهد...

***

* تجمع شاعران در باغ شهریار

"باغ شهریار" جای دنج و با صفایی است و محیطی سنتی را تداعی می کند.

چند تن از شاعران تخت های پراکنده در فضای باغ را نزدیک هم می آورند تا جمع شاعران صمیمی تر شود. فضا بسیار دوستانه است. هر چند که نه میکروفونی است و نه بلندگو و تریبونی؛ اما صدای شاعران به گوش هم می رسد. البته هر از چندی کامیون هایی که از نزدیک باغ عبور می کنند، باعث اختلال در شنیدن صدای شعر خوانان می شود، اما کسی به روی خود نمی آورد و تنها این مظلومیت شاعران است که در این شهرستان بدون حضور حتا یک مسوول و علاقه مند به شعر، حرف نخست را می زند!

نخستین شاعر میهمان که سخن آغاز می کند، استاد "محمد شیدای دزفولی" و رییس انجمن ادبی شعر شیدا است که چنین می خواند:"تنها نه در نهادن دل نامرددیم/ در سر سپار بودن آن هم موکدیم/ بی برگهای مثنوی خواهش نگاه/ در خواندن همیشه تو صد مجلدیم"

بعد از شعر خوانی استاد شیدا، "محمدرضا داودی مهر" شاعر رامهرمزی دو قطعه از شعرهایش را که کپی گرفته است بین شاعران تقسیم می کند و از جوانه می گوید و از سفره و هفت سین:"به میزبانی شب/ سوسو/ چراعانی ستاره هاست/دخترک ماه نشان/ خوشه پروین/از طره بیاویز/ بنگر/ زفاف آینه ها را/میان کوچه های سپیده..."

بعد از شعرخوانی هر شاعر میزبان، چند تن از شاعران اهوازی به نقد و بررسی شعرها می پردازند...

"عبدالرسول سعادت" دومین شاعر میهمان است که از امام علی (ع) می گوید:"سخت است برای مان ولی می آید/ این واقعه بی معطلی می آید/ خورشید غروب کرده بر نخلستان/ از چاه صدای یا علی می آید"

و "خانم کردزنگنه" از زن می سراید:" زن بود مثل آب و آتش غرق در غم بود/ انگار این تهمت برایش مثل یک سم بود"

بعد از این که "صدراله سرحدی" از اهواز شعری به لهجه ی بهبهانی می خواند و خروش خوان، چشم به راه وزش رایحه ای خوش می نشیند؛ "امیری" از رامهرمز برمی خیزد و ندا سر می دهد:" من ایرانی ام و از نسل شاهان کیانی/ کجا رفت آن جهانگیر و کجا رفت آن کمانگیر؟"

که"محمد شریفی" از اهواز آرام پاسخ می دهد:" وقتی می توانی بغض کنی/ یعنی هنوز چراغ دل نمرده است/ آنچه از دریچه ی دل بگذرد/ ایمان و سادگی است"

ولی خانم "فتحی نژاد" از رامهرمزعقیده ی دیگری دارد و می گوید:" از آینه احساس شکستن دارد/ این پنجره تا همیشه دیدن دارد/ روزی که تمام دست ها رو بشود/ مردی که مجرد است هم زن دارد"

"حبیب اله بهرامی (شهنی) که فرصت را مناسب می بیند، از امام "علی" (ع) می سراید:"... از غدیر روی تو دل های ما نورانی است/ خطبه ی آدینه می بارد از آن پیشانی ات/ چشمه ی جان ها که از چشم شما جوشیده شد/ یا علی(ع) دل را ببر تا مقصد قرآنی ات"

نوبت به "محمدی" از رامهرمز که می رسد از غروب می گوید و از بهار:" غروب است و من/ پشت آخرین چین های زمستان/ دستانم را فوت می کنم/ شاید در جالیز بهار قدم بردارد و ..."

" بهمن ساکی" که چهار زانو روی تخت نشسته است و آدم را یاد نشستن در سنگرهای جبهه می اندازد از شب های زیبای اهواز می سراید و از تلخی مردن و زیستنی ایثار گرانه:" شب شد، خیال آمدنت را به من بده/ حس عزیز در زدنت را به من بده/ امشب شبیه عشق رها شو درون من/ روح شگرف بی بدنت را به من بده"

پس از شعرخوانی "بهمن ساکی"، خانم "مرادی" از رامهرمز از مادر آیینه ها می خواهد که مادری کند و روشنای دل ویرانه شود. ولی "حبیب پیام" از دلی می گوید که بزرگ تر از جهان کوچک است:" از روز خاموش شدن چشمان تو/ تنها/ زخم عمیق مانده بر تنم/ آسوده سر می کند/ و این شبی که در چهره ام دست می برد/ تصویرم در آینه/ یک قرن پیرتر از من است..."

"محسن موسوی" از رامهرمز از جای خود بر می خیزد و ترجیح می دهد که ایستاده در برکه ی مهتاب شنا کند:" ما باز به استخاره ی نسل قدیم/ تن را به دل برکه ی مهتاب زدیم/ دیگر چه نیاز است به آداب شما/ وقتی هنر غرق شدن را بلدیم"

دیگر شاعر اهوازی که با حضورش، جمع شاعران صمیمی تر و شادتر به نظر می رسد، کسی نیست جز "علیرضا شکرریز" که دنیا را از سر مخاطب اش بیرون می کشد و با میخ عکس اش را بر سینه می کوبد و می گوید:" این منم! عقاب هایی که بر شانه هایت شکستند و کم نیستند..."

نوبت به "پویا اقرایی" از رامهرمز که می رسد، می گوید:" دردم را خوب میدانی/ و سکوت/ بیراهه ای ست رو به پاهات..." اما "داودرضا کاظمی" از اهواز می گوید: کهن واژه ای با چند حرف بی صدا و شهر شرجی و گرما و پل هایی برای عبور ماهی ها...؛ و "سید رحیم میرسالاری" از بچگی هایش که از صندلی بدش می آمد و دوست داشت روی چمن بنشیند و از پشت سرش که کوه های عقده صف کشیده بودند..."

نوبت به "علیرضا ترابی" که می رسد از آیینه ای می سراید که در شب چشمان مخاطب اش پیداست و از درون آن شیطان بیرون می آید و "شهریار عسکری" از محزون سرایی هوری دلخسته از فردوس که ناگهان "کامران عالیان" اعتراف می کند و می گوید:" شیطان منم .../ پایین بیا از شانه هایم رد پایت را/ او می خواهد که روح اش را رمین بگذارند..."

"احمد حیدری" از رامهرمز شعر و ترانه ای می خواند و می گوید:"با این که از زندگی دلگیر است ولی از مرگ می ترسد و از خدا می خواهد بخت بسته اش روزی باز شود..."

"فردین کوراوند" از اهواز در باران می گوید و از کوچه ی شهید علی پور:" شب هوای دیگری دارد، کوچه ی شهید علی پور/ از ستاره بستری دارد، کوچه ی شهید علی پور..." و "خندانی" از رامهرمز از تلمذ در مکتب امام علی(ع) می سراید و تلاش برای جان گرفتن شعرهایش... ولی "حسن پور" از اهواز، شهر کاکتوس ها می گوید که تا زخم نخورد سبز نمی شود! و "رضا خالدی" از قلب اش می نالد که دروغ می گوید و از سلول هایش سخن ساز می کند:" سلول هایم یک به یک آدم اند محکوم به هبوط در تو/ آیا همان گناه نخستین بس نبود؟!"

بعد از شعرخوانی "حسن پور"، "آبروشن" به سراغ مرگ می رود و می گوید:" می بندی و تا دوباره بگشایی/ زنده خواهم ماند/ مرگ شبیه چشمان توست." اما "خورشیدی" از رامهرمز عقیده ی دیگری دارد:" لب گشودی و غزل از سخن ات می ریزد/ طعم خرمای جنوب از دهن ات می ریزد/

آخرین شاعری که شعر می خواند کسی نیست جز "پدرام اسدی" رییس انجمن شعر رامهرمز. شاعر همیشه متبسم و مرد دوست داشتنی و صمیمی جمع شاعران که چنین می خواند:" امــــــــروز که تلخـــم بروید از پیشم/ من بغض عمل نکرده ای در خویشم/ امــــــــروز که با تمـــــــام دنیا قهرم/ در کنج اتاقـــــــم به تو می اندیشم"

***

پس از اقامه نماز و صرف ناهار، خواهران شاعر محفل شاعرانه را ترک می کنند، اما شعر خوانی برادران با سر کشیدن فنجان های چای که به طور مرتب نگاه شاعران را به خود جلب می کند، ادامه می یابد و یک نوبت دیگر شاعران شرکت کننده شروع به خوانش شعرهای تازه ترشان می کنند...

هنوز آفتاب در آسمان خودنمایی می کند که شاعران با هم عکس یادگاری می گیرند و آنگاه که زنگ خداحافظی نواخته می شود، جمع یک دست شاعران به دو نیم می شود و اهوازی با رامهرمزی ها خداحافظی می کنند تا دیداری دیگر؛ اما این بار نه در "باغ شهریار" که در سالن اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی و در جمع اهالی فرهیخته، ادیب، هنرمند و هنر دوست رامهرمز. ان شاا...

خبرنگاران در لبه پرتگاه!

حبیب اله بهرامی

خبرنگاري نه شغل است و نه حرفه؛ كه هنری است که خبرنگاري با استعداد، توانمند، شجاع و صادق نياز دارد.

بنده اعتقاد دارم: به هنر خبرنگاری بايد به عنوان حاشیه نگاه کرد! چرا كه خبرنگار را تا لبه پرتگاه مي برد. اگر خبرنگاريك لحظه غفلت كند، امكان سقوط اش به چاه بیکاری و... حتمي است!

حتمن تا به حال شنيده، ديده يا براي خودتان اتفاق افتاده است كه يك خبرنگار در طول سال در چند نشريه و رسانه مشغول به كار شده است. البته اين مورد بدان گونه نيست كه چند رسانه از وجود يك خبرنگار بهره مي برند، كه به دلايلي مجبور مي شود از يك رسانه به رسانه ي ديگر برود و این بهترین دلیل خانه به دوشی خبرنگاران رسانه هاي ماست!

به نظر من سازماندهي در كار رسانه ها به ويژه مطبوعات به آن شكلي كه بايد باشد، وجود ندارد.

خبرنگار كه همیشه در دسترس است. در هر زمان و مكاني که بگويند حضور پيدا مي كند. در شرایط باراني و گرد و غبار، گرما و شرجي بي وسیله و زیر باركم توجهی ها و تحقیرها خود را به محل خبر و گزارش می رساند. با هزار درد سر خبر و گزارش خود را تهیه می کند و به سرعت به طرف محل کارش مي رود اما بعد از مدتی به دلایلی کار از دستش گرفته می شود و به آدمی کم تجربه تر سپرده می شود! آيا با وجود این بی نظمی ها و ناامنی هاي شغلی، او مي تواند خود را خبرنگار بداند؟!

مي گويند: خبرنگار نبض گویای کشور است.

اما اگر افرادی به خبرنگاران اهانت كنند يا تحقير از سوی مدیران مسوول و سردبیر مورد حمایت قرار می گیرند؟ بگذريم از اين كه هر از چند گاهی توسط خود دست اندرکاران رسانه ها، زمينه هاي تحقير خبرنگار فراهم می آید!

دوره زمانه ي ما ایجاب می کند که خبرنگار صبور و با حوصله باشد و بتواند تحقیرها و برخوردهای ناجور را تحمل كند. در غير اين صورت بايد عطاي كار خبرنگاري را به لقايش ببخشد!

خیلی از خبرنگاران ما حقوق چندانی نمی گیرند؛ اما با عشق و علاقه فعالیت می کنند.

بسیاری از آنان بیمه تامين اجتماعي نیستند؛ چه رسد به بیمه ی تکمیلی! اما به روی خود نمی آورند. نه این که زبانی برای اعتراض و انتقاد ندارند که حرمت نگه می دارند و منتظرند که دست اندرکاران رسانه ها آن ها را دریابند. چون نمی خواهند با اعتراض خود، شغل شان را از دست دهند.

با این وجود، آیا به نظر شما خبرنگاران ما امنیت شغلی دارند؟

متاسفانه خطوط قرمز برای فعالیت خبرنگاران روز به روز بیش تر می شود و دایره ی فعالیت آنان تنگ تر می شود. برای مثال: آيا خبرنگاری هست که از دستگاه های انتظامی و نظامی و قضایی انتقاد کرده باشد و آن وقت راه آمد و شد به این دستگاه ها را طی نکرده باشد؟!

شرکت ها و دستگاه های دولتی و نیمه دولتی هم اگر مورد انتقاد قرار گیرند رسانه ی انتقاد کننده را در لیست سیاه قرار می دهند و دستان شان را- که از گل آگهی سبز شده است- به سوی آن رسانه دراز نمی کنند. هر چند که سردبیران رسانه ها نيز تیغ انتقاد از دستگاه های آگهی دهنده را غلاف کرده اند!

این بود گوشه اي از وضعیت خبرنگاران که امیدواریم هر روز بهتر از دیروز باشد.

* اما مشکلاتی که مدیران و سردبیران هفته نامه های محلی با آن مواجه اند:

1- هفته نامه ها نمی توانند مانند بیش تر روزنامه ها صفحات خود را با اخبار خبرگزاری ها رنگ بزنند! که نیازمند هنر و دست توانمند نویسندگان و تحلیلگرانی هستند که نشریاتشان را خواندنی کنند. هر چند که ناچارند برخی خبرهای کیلویی و سفارش شده ی تعدادی از دستگاه ها را درج کنند!

بنابراین، هفته نامه ها نیازمند کسب درآمد برای پرداخت حقوق، دستمزد و حق الزحمه ی خبرنگاران، نویسندگان و ویراستاران خود هستند.

2- آگهی های مناقصه و مزایده و چند نقطه ي شرکت ها و دستگاه ها به هفته نامه ها داده نمی شود. این در حالی است که تیراژ یا شمارگان هفته نامه ها نسبت به دیگر نشریات بیش تر است و علاوه بر توزیع رایگان در سطح اداره ها، شرکت ها و دکه ها، هزینه های پست و توزیع را نیز پرداخت می کنند.

3- تعدادی از دستگاه ها مدت های مدیدی است که هزینه ی آگهی های خود را به هفته نامه ها پرداخت نکرده اند. زمان برخی از مطالبات هفته نامه ها به دو تا سه سال نیز می رسد. اگر وضعیت این گونه بخواهد پیش برود و کسی به فکر گل ها، ببخشید هفته نامه نباشد، کم کم تیغ خزان، گل های باغ نیمه بهاری هفته نامه ها را خواهد قطع خواهد کرد. باز امیدواریم که مسوولان محترم طرحی نو در اندازند و نگذارند باغ هفته نامه ها به شکل کویر درآید. ان شاا...

هیچ شاعری خود را علامه دهر نمی‌داند

حبیب‌الله بهرامی گفت: جلسه‌های نقد و بررسی شعر در اهواز تا‌کنون بار مثبت و رضایت بخشی داشته است.

این شاعر و روزنامه‌نگار در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) در خوزستان بیان کرد: در این جلسه‌ها، به ویژه در جلسه انجمن خروش کارون، شاعران و منتقدان مجرب و کارکشته و استخوان خرد کرده‌ای حضور می‌یابند. به همین خاطر است که تاثیر مثبت این گونه نقد و بررسی‌ها بر شعر شاعران، به ویژه تازه‌کارها، به خوبی قابل مشاهده است و نمی‌توان آن را کتمان کرد.

وی خاطرنشان کرد: خیلی کم پیدا می‌شود شاعری که شعرش مورد نقد و بررسی قرار گرفته خود را علامه دهر بداند و نقدهای ارایه شده را نشنود و در عوض تلاشی برای رفع ضعف‌ها و افزایش نقاط قوت شعرهایش نکند.

بهرامی گفت: من اعتقاد دارم جلسه‌های نقد و بررسی شعر در اهواز نه تنها تاثیر مثبتی بر شعر شاعران و نیز تشویق آنان برای مطالعه بیش‌تر و در نتیجه ارایه آثار بهتر دارد، که حتی این جلسه‌ها تاثیر بسیار خوبی بر آثار منتشر شده شاعران گذاشته و می‌گذارد.

او افزود: بنابراین لازم است که مسؤولان ذیربط بیش از پیش برای حمایت و تقویت جلسه‌های شعر و قصه برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری کنند.